| تبليغات | X |
|
دانشگاه زنده است
|
ادوارنیوز: سعید متین پور فعال قومیتی استان زنجان پس از 276 روز زندان، به همراه جلیل غنی لو و رضا متین پور عصر امروز(چهارشنبه) به قید وثیقه از زندان اوین ازاد شدند. قرار وثیقه این 3 تن به ترتیب ۵۰۰ - ۸۰ و ۱۰۰میلیون تومان بوده است
(واشنگتن دی سی، 27 فوريه، 2008) - سازمان ديده بان حقوق بشر امروز اعلام کرد که قوه قضاييه ايران بايد حکم اعدام معلم کرد، فرزاد کمانگر را لغو کند. کمانگر در شماری از سازمان های جامعه مدنی فعال بوده است. 
عصر روز چهارشنبه ۲۰ فوریه، مراسم اهدای جایزه آزادی مطبوعات سال ۲۰۰۷، از سوی سازمان گزارشگران بدون مرز شاخه سوئد، طی مراسمی در سالن مطبوعات وزارت امور خارجه سوئد و با حضور نزدیک به هفتاد شخصیت سیاسی، روزنامهنگار و نویسنده در استکهلم به “عدنان حسنپور” روزنامهنگار زندانی کرد برگزار شد. در یک گوشه از سالن، تصاویر بزرگ عدنان و برخی از اعضای خانوادهاش، بر پرده نشان داده می شد و در گوشه دیگر، ماده نوزدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر در پای فشاری از حق آزادی بیان و نشر با خطوطی درشت و خوانا خودنمایی می کرد. 
علیرضا جمشیدی، سخنگوی قوه قضاییه، در یک کنفرانس مطبوعاتی خبر صدور حکم اعدام برای یعقوب مهرنهاد روزنامه نگار و فعال حقوق مدنی، را تایید کرده و اتهام وی را "ارتباط با گروه جندالله" اعلام کرد. حکم صادره را قابل تجدید می باشد. خبرگزاری های آسوشیتد پرس، رویترز، سی.بی.اس، هرالد تریبون بین المللی، دیلی تایمز، اینترپرس و اخبار سایت یاهو، خبر تایید حکم اعدام یعقوب مهرنهاد توسط سخنگوی قوه قضاییه را مخابره کرده اند. روز گذشته خانواده یعقوب مهرنهاد توانستند بعد از 50 روز، فقط به مدت 10 دقیقه با وی ملاقات کنند. در این ملاقات که همراه با حضور مامورین انجام شد، یعقوب به فشارهای وارده برای اعتراف گیری از وی در مورد همکاری با گروههای مسلح اشاره کرده است و هدف از این اتهامات را تنها برای سرپوش گذاشتن بر واقعیات و فعالیتهای مدنی وی دانسته است.
خبرنامه اميرکبير: ناصر سوداگری و محمدعلی (پيروز) منصوری، از جمله افرادی که پس از حضور در مراسم سالگرد اعداميان سال ۶۷ در گورستان خاوران دستگير شدند، پس از گذشت نزديک به ۶ ماه از بازداشت شان در بلاتکليفی به سر می برند.
پس از برگزاری مراسم بزرگداشت هزاران زندانی اعدام شده در سال ۶۷ در ۹ شهريور سال جاری در گورستان خاوران، نيروهای امنيتی اقدام به بازداشت چندين نفر از خانواده های اين افراد و جمعی ديگر از حاضران در اين مراسم نمودند.
از جمله بازداشت شدگان در شهريورماه امسال فرشيد سوداگری، طاهره رستم پور، ناصر سوداگری، محمدعلی (پيروز) منصوری و... بودند.
خبرنامه گویا: در بخشی از این گزارش آمده است :
در کشور همسايه ايران سرکوب از پيش آغاز شده است. رييس جمهور احمدی نژاد که حتا از سوی جناح محافظه کاران هم مورد انتقاد قرارگرفته است، به تعديل قدرت رسانه ها پيش از انتخابات نيمه مارس ( اسفند) برخاست. روزنامه نگارانی که در زندان نيستند به محاکم فرا خوانده شدند که به آنها يادآوری شود، که در آزادی تعليقی و با سپردن وثيقه بسر می برند. پيش از اين سايت های اطلاع رسانی آزاد و منتقد يکی بعد از ديگری مسدود شدند. همين سناريو در زيمبابوه اجرا می شود که که روبرت موگابه نزديک به سی سال است رياست دولت آن را برعهده دارد. وی امروز حتا در حزب خود هم با "اتفاق آرا" حمايت نمی شود. انتخابات آخر ماه مارس حتما به تظاهرات های اعتراضی منجر خواهد شد که در طی آن معترضان در خيابان های حراره همچون گزارشگران عکاس و فيلم بردار با نيروهای " مسئول حفظ نظم عمومی" سروکار خواهند داشت.
خبر نامه امیر کبیر: اگر نگاهی حتی به جوامع پیشرفته ی امروز مثل کشور های غربی داشته باشیم، می بینیم در سال ۱۷۸۹ که انقلاب کبیر فرانسه واقع شد، تا حال بیش از دو قرن می گذرد ولی هنوز ما در جوامع غربی گاهی شاهد نقض حقوق بشر هستیم. پس این طور نیست که در جوامع متمدن امروزی هم یک شبه حقوق بشر اجرا شده باشد. اصولا این مهم نیاز به زمان دارد به لحاظ این که تغیراتی که در جامعه انجام می شود، تدریجی است. در جامعه ما هم حرکتی بعد از انقلاب مشروطه آغاز شد و در مقاطع مختلف هم افت و خیزهایی داشته، که به نظر من این حرکت رو به تکامل بوده است. اگر بخواهیم در جامعه اصلاحاتی انجام دهیم که حقوق بشر به نحو مطلوبی رعایت شود، قطعاً این کار یک شبه نخواهد بود. شما می دانید که در بسیاری از موارد خود مردم متاسفانه از نظر فرهنگی باورهایی دارند که این باورها مانع رعایت حقوق بشر می شوند و به نحو وحشتناکی حقوق بشر را نقض می کنند. نمونه هایی در زمینه ی همسرآزاری و کودک آزاری یا تعصبات قومی و یا نگاه های تبعیض آمیز، در بین مردمان ایرانی وجود دارد که از مصادیق بارز نقض حقوق بشر هستند. اصلاح و تغییر در این زمینه نیاز به زمان و کار فرهنگی دارد. ما در بسیاری از موارد می بینیم که اگر دولت هم مداخله کند نمی تواند از وقوع بسیاری از موارد نقض حقوق بشر جلوگیری کند، پیش از هر چیزی نیاز به تغییر بستر فرهنگی در جامعه دارد
